در پاسخ به پرسش اول بايد گفت شرف الدين على يزدى مقدمه را طى هفت سال از 822 تا 828 ه . ق . و مقاله نخست را طى سال‌هاى 828 تا 831 ه . ق ، به اتمام رسانده است و با توجه به فوت او كه در سال 858 ه . ق . ذكر شده است ، او حداقل فرصتى بيست ساله براى اتمام مابقى مقالات داشته است . در پاسخ به پرسش دوم ، گفتهء كمال الدين عبد الرزاق سمرقندى ، مشخص مىكند كه شرف الدين على يزدى وقايع دورهء شاهرخ را نيز گردآورى كرده است . « 1 » در پاسخ به پرسش سوم ، نويسنده اين سطور بر اين باور است كه شرف الدين على يزدى به دليل فوت ابراهيم ميرزا كه در چهارم شوال سال 838 ه . ق ، روى داد ، انگيزه‌اش را در تكميل كتابى - كه وعدهء آن را در سه مقاله داده بود - از دست داد . به هرحال ابراهيم ميرزا حامى وى بود و اين كار را هم به سفارش او انجام مىداد . هر چند كه فوت ابراهيم ميرزا و بىتوجهى سلطان عبد اللّه فرزند خردسال او به اين موضوع علت اصلى نيمه‌تمام ماندن ظفرنامه است ، اما قتل‌عام بزرگان شيعه در شهر رى به جرم طرفدارى از سلطان محمد جوكى در سال 850 ه . ق كه تنها از آن ميان شرف الدين على يزدى جان سالم به در برد ، شايد يكى ديگر از دلايل نيمه‌تمام ماندن كتاب ظفرنامه به‌توان به شمار آورد . 3 - م . منابع كتاب شرف الدين على يزدى بدون ذكر نامى از كتاب‌ها و نويسندگان ، به كتاب‌هايى كه قبل از او دربارهء تيمور نوشته شده است ، اشاره كرده است . او در خلال نوشته‌اش يك بار به كتب عربى و فارسى « 2 » و بار ديگر به منظومهء تركى و مؤلفى فارسى اشاره

--> ( 1 ) . عبد الرزاق سمرقندى ، دربارهء جنگ شاهرخ با امير اسكندر تركمان در سلماس - كه در سال 832 ه . ق روى داد - مىنويسد : « . . . چون جناب مولوى [ شرف الدين على يزدى ] شرح عظمت آن داستان را به حسن بيان ادا نموده ، قلم ضعيف رقم نيز سرانجام حكايت را به لطف روايت . . . اختتام پوشانيد » . براى آگاهى بيشتر ، ر ك : مطلع سعدين و مجمع بحرين ، ج 2 ( 1 ) ، ص 403 . ( 2 ) . ظفرنامه ، ص 244 .